۲۳. نسبيت زبانی

  

That which we call a rose

By any other name

Would smell as sweet.

بر خلاف این جملۀ جاودان که شکسپیر (در نمایشنامۀ رومئو و ژولیت) بر زبان ژولیت جاری می سازد،  بنيامين لی  وورف ادعا می‌کند که اندیشه های ما شدیداً متاثر از زبانی هستند که با آن سخن می گوییم.

این زبان شناس امريكايي با ارائه فرضیۀ «نسبیت زبانی» کوشید تا نشان دهد تجربيات ادراكي و شناختي افراد، از کانال سیستمی فراهم می آید كه زبان موجود در جامعه در اختيار ایشان قرار داده است.

به قول او: "معمولاً تمایل داریم كه زبان را تكنيكي ساده براي تبیین درونياتمان به شمار آوریم، در صورتي كه زبان  تجربيات ما را از جهان خارج، طبقه بندي و سازماندهي مي كند."

  

/ 4 نظر / 19 بازدید
بابک

اول

بابک

هميشه همينطور بوده که ماهی وقتی توی آبه هيچوقت نميتونه عظمت دريا رو و اهميت آب رو درک کنه. زبان هم برای ما آدما همينطوره . تا وقتی که مردم لال نشن و هرکدوم مثل يه جزيره تنهايی رو و بی زبونی رو و بی همزبونی رو درک نکنن نمی تونن به اهميت زبان پی ببرن. از طرفی هم خود زبان به قول ويتگنشتاين به قدری بزرگ هست که ما آدمای ساده احتياج به کسايی مثل تو آقا يوسف داشته باشيم که برامون اين چيزا رو تشريح کنه. خلاصه اينکه خيلی دستت درد نکنه. همين ولی يادت باشه يه هفته گذشته ولی تو اون شعره رو بران ننوشتی. بای

سلام

سجاد یوسف زاده

سلام و خسته نباشید من هر چه قدر گشتم مقالتون رو پیدا نکردم. البته شاید صفحه کامل باز نشده. یک مقاله در مورد ترجمه شعر می نویسم. می خواستم در مورد بسبیت زبانی هم چیزی اضافه کنم. اگه متن مقالتون رو بفرستید ممنون میشم. البته که با ذکر منبع ازش مطلب خواهم نوشت.