60. نگاشت

  

استعاره را می توان به عنوان یک نگاشت (به معنای ریاضی آن) از یک حوزه مبدا به یک حوزه مقصد دانست. (حوزه مقصد حوزه ای است که سعی داریم آن را بفهمیم، و حوزه مبدا حوزه ای است که برای شناخت از آن کمک می گیریم.)

هر نگاشت مجموعه ای از تناظرهای مفهومی است، نه یک گزاره ی صرف. و از اینجاست که استعاره به عنوان امری فکری (و نه صرفاً زبانی) مطرح می شود.

در واقع این کلمات یا عبارات نیستند که استعاره را می سازند، بلکه اساس استعاره بر روابط مفهومی میان دو حوزه مبدا و مقصد است. کار کلمات و عبارات برانگیختن ذهن ما به برقراری نگاشت است.

البته مقصود از نگاشت، یک فرایند مکانیکی نیست که داده های حوزه مبدا را به عنوان ورودی دریافت کرده و پس از انجام عملیات ریاضی خود، خروجی های حوزه مقصد را به ما تحویل می دهد.

  

/ 3 نظر / 53 بازدید
رضا شيخ محمدي

سلام بر يوسف. شماره‌تلفنی که وعده کرده بودم خدمتت بدهم، ۲۹۰۵۵۷۰ است با پيش‌شماره‌ی قم و متعلق به کارگاه وابسته به آستانه‌ی حضرت معصومه(س) و جناب کشفی آنجا هستند.

:: يوسف

محبت فرمودید، استاد. یک دنیا ممنون.